ODSŁONA PIERWSZA

Nie jest tajemnicą fakt, iż ruletka jest w Europie grą elitarną. Nie jest tajemnicą również to, że wiele majątków zgromadzono wygrywając przy kole fortuny ale niestety, również wiele innych stracono w tej grze. Dla Europejczyków ruletka jest grą nieomal mistyczną, w której tworzono liczne systemy zakładów, często dziwne, czasem niezrozumiałe i zawsze nieskuteczne, aby zapewnić sobie przychylność losu i zniwelować przewagę kasyna. Ci, którzy interesują się historią znają zapewne opowieści o tym, jakie szkody wyrządziła ruletka w arystokratycznych społeczeństwach Anglii i Francji w XVIII i XIX wieku. Jednak wciąż gra ta pozostaje pasją wielu Europejczyków.

Wiele osób słyszało zapewne wspaniałe opowieści o rozbiciu banku w Monte Carlo lub ograniu innych kasyn na niewyobrażalne sumy pieniędzy. Wiele z tych historii jest prawdziwych, choć zwykle są one nieco przesadzone i ubarwione. A to dlatego, że hiperbola i hazard zwykle chodzą w parze. Wędkarz zawsze będzie opowiadał o tej rybie, która właśnie uciekła, mówiąc "Była taaaka duża!" W hazardzie mówi się o tej, którą złapaliśmy. "Miałem 'tyle' a teraz mam 'TYLE'", mówimy, aby nasza historia była ciekawsza, bardziej ekscytująca i dramatyczna, a my bardziej bohaterscy. Ludzie uwielbiają opowieści o wygrywających i ich wielkich wygranych, a gracze dobrze o tym wiedzą i dlatego trochę upiększają swoje historie. To prawda, że bank w Monte Carlo został rozbity, ale był to jedynie bank jednego stołu i został rozbity wiele razy w stosunkowo krótkich odstępach czasu. Wygrana z jednego stołu to niewątpliwie duża suma pieniędzy, ale nie spowoduje ona zamknięcia kasyna, choćby nawet zdarzyło się to kilkakrotnie. Chociaż "Rozbiłem bank" zawsze brzmi dumnie.

Poczatki ruletki nie sa do konca znane i siegaja prawdopodobnie czasów prehistorycznych tak zreszta, jak w przypadku wiekszosci gier hazardowych. Wiemy na przyklad, ze niektóre z gier Rzymian polegaly na kreceniu kolem od wozu, a Grecy obracali swe tarcze, aby odczytac wyroki losu. Obecnie aby zagrac wystarcza nam komputer i dostep do internetu wystarczy kliknac w  http://www.spinpalace.com/polski/ruletka.asp i mozna krecic w internetowym kasynie Spin Palace. Prawda, ze proste? Jednak w wielu prymitywnych spoleczenstwach bylo to znacznie trudniejsze. Wprawianie w ruch obrotowy patyków lub innego rodzaju wskazówek bylo elementem wielu gier, jak równiez obrzedów religijnych, majacych na celu odczytywanie boskich wyroków. "Jesli wypadnie na to, wypuszcze na pole mojego bawola, aby oddac czesc wielkiemu bogu Umbie. A jesli wypadnie na tamto, zloze z bawola ofiare na czesc jego zony Amby". Równie czesto wprawiano kola w ruch w nadziei na zysk: "Zakrece kolem i jesli zatrzyma sie w tym miejscu, wygrywam twojego bawola! A jesli zatrzyma sie na tamtym polu, ty wygrywasz moja zone!" To wcale nie zart. Zakladanie sie o wlasna zone, jako desperacka próba odzyskania straconej fortuny, to ostrzezenie powtarzajace sie w wielu historiach opowiadanych zarówno w Indiach jak i w XIX-wiecznej Anglii. Tak wiec zart "Prosze, wez moja zone" w pewnych kregach wcale nie jest zabawny.

Pierwsze koła do gry w ruletkę pojawiły się w XVII wieku. Grano wtedy w grę zwaną hoca, która była ulubioną grą francuskiego męża stanu Kardynała Mazarina, który dzięki niej powiększał majątek Ludwika XIV. Mazarin otworzył wiele kasyn we Francji, z których zyski czerpał zarówno on jak i Ludwik XIV. Oczywiście, po śmierci Mazarina hoca została zakazana i na śmierć skazywano każdego, kto został przyłapany na grze. W tym okresie istniało również wiele innych, prymitywnych rodzajów tej gry.

Z historii wiemy, że ruletka w formie, którą znamy obecnie, zadomowiła się w Europie, jak również w innych częściach świata, dopiero pod koniec XVIII wieku. Gospodarka Szwajcarii wiele zawdzięcza ruletce, a dokładnie produkcji kół dla dworów i salonów gier Rosji, Francji, Niemiec, Turcji, Indii i Anglii. Szwajcarskie koła nie miały sobie równych pod względem elegancji i precyzji wykonania, były doskonale wyważone, stylowo rzeźbione i dlatego tak bardzo cenione i poszukiwane. Na uwagę zasługuje jednak fakt, iż podczas gdy Szwajcarzy z takim zamiłowaniem tworzyli koła do ruletki, sama gra nie znalazła ich zainteresowania. Nikt w Szwajcarii nie grał w ruletkę.

Pod koniec XIX wieku kasyno w Monte Carlo pracowało pełną parą i to, co kiedyś było zadymioną speluną z dwoma kołami, stało się eleganckim kasynem, swoim blaskiem przyciągającym sławnych i bogatych. Ludzie z całego świata przyjeżdżali aby zagrać w Monte Carlo a potem wrócić do domu, o wiele biedniejsi, niewiele mądrzejsi ale z bagażem niezwykłych historii z jaskini hazardu. Monte Carlo to wciąż w kręgach hazardzistów nazwa magiczna i aby poczuć się w pełni graczem w ruletkę, każdy musi choć raz odwiedzić sławne salony gry.

Miliony ludzi grają w ruletkę z pasją i oddaniem. Ale nie trzeba być Europejczykiem, żeby kochać tę grę. Pomimo iż w Ameryce ruletka zajmuje trzecie miejsce wśród hazardowych gier stołowych (za blackjackiem i craps), jej popularność wśród Amerykanów stale wzrasta. Obecnie ilość stołów do ruletki, jak również graczy w ruletkę w Ameryce przewyższa znacznie łączną ich ilość w całej historii ruletki. W największych kasynach w Las Vegas, Reno, Lake Tahoe, Midwest, Mississippi, czy Atlantic City zobaczyć możemy setki stołów okupowanych przez graczy równie intensywnie jak stoły w Europie (pomimo, iż gra w ruletkę na standardowych, amerykańskich kołach z podwójnym zerem uważana jest za nieco gorszą niż ta, prowadzona z użyciem europejskich kół z jednym zerem).

Historia ruletki jest znana i szanowana przez jej wielbicieli. Każde koło do gry w ruletkę, nawet w najbardziej nędznej spelunie, ma w sobie trochę magii sławnego Monte Carlo. Gracze w kości często nie zdają sobie sprawy z tego, że ich gra ma swoją historię, i to dosyć długą, gdyż już pierwsi ludzie wycinali na kościach symbole i turlali je aby dowiedzieć się co przyniesie los. Dawni, wielcy gracze w ruletkę często żyją wspomnieniami własnych sukcesów i mogą wymienić nazwiska wszystkich wielkich graczy w historii ruletki i opowiedzieć wszystkie historie wielkich wygranych i jeszcze większych przegranych. Nawet jeżeli stawiasz minimalną sumę, wydaje się, że każdy obrót koła to możliwość wygrania fortuny, gdyż tak wiele różnokolorowych żetonów rozłożonych jest na planszy.

• Powód drugi: elegancja

Ruletka to spokojna, elegancka gra. Gracze rzadko są poganiani przy dokonywaniu zakładów, a krupierzy rzadko śpieszą się z wypłacaniem wygranych. Panuje ogólna atmosfera uprzejmości i dobrych manier. Ruletka kojarzy się z Jamesem Bondem, arystokracją, łatwymi pieniędzmi i wieczorowymi sukniami.

• Powód trzeci: systemy

Gracz w ruletkę ma do wyboru wiele rodzajów zakładów, dzięki którym tworzonych jest wiele skomplikowanych systemów gry, które zwykle gwarantują jedynie krótkotrwały sukces. Większość znanych dzisiaj systemów gier, o wymyślnych nazwach, takich jak Martingale, Grand Martingale czy d'Alembert, stworzona była z myślą o ruletce.

• Powód czwarty: możliwości

Spośród wielu gier hazardowych to właśnie w ruletce wypłaca się najwięcej wygranych. Gracz ma zawsze do pokonania dużą przewagę kasyna (house edge), ale perspektywa wygrania dużych pieniędzy jest pokusą nie do odparcia. Ruletka jest zarazem grą dla ludzi o różnych temperamentach. Jeśli chcesz wygrywać często a mało, możesz obstawiać w zakładach na dwie szanse, gdzie prawdopodobieństwo wygranej wynosi zwykle 50 procent. Są też takie systemy, które pozwalają wygrać niewielką ilość pieniędzy prawie w każdej kolejce (i od czasu do czasu przegrać). Niektórzy hazardziści to lubią. Inni znajdują przyjemność w stawianiu dużych sum pieniędzy na dłuższą metę. Jak widać w ruletce każdy ma szansę wygrać.

• Powód główny: oczekiwanie

"Oczekiwanie sprawia, że wciąż czekam!" śpiewała kiedyś Carly Simon i właśnie oczekiwanie uważam za główną przyczynę sukcesu ruletki. Czekanie. Cała procedura gry wymaga od uczestników nieustannego czekania, na wprawienie kulki w ruch, moment gdy opadnie, jej przeskakiwanie z jednej przegródki do drugiej i wreszcie na jej zatrzymanie w jednej z nich. W ciągu wielu lat przekonałem się, że cała przyjemność gry w ruletkę polega zarówno na oczekiwaniu przed podjęciem decyzji, jak i na samym jej podejmowaniu. To właśnie powoduje przypływ adrenaliny. To co potocznie nazywane jest "transem hazardzisty", jest rzeczywistym stanem psychofizycznym, podobnym do transu biegacza, w znacznym stopniu wywołanym oczekiwaniem na rozpoczęcie gry. W ruletce, pomiędzy jedną a druga decyzją pozostaje wiele czasu na przezwyciężenie uczucia, które pozostało w wyniku ostatniej decyzji (radość po wygranej, niezadowolenie po porażce) i na skoncentrowanie się przed podjęciem kolejnej decyzji. Ten wzrost adrenaliny może być nawet wykorzystany jako strategia gry, aby zmniejszyć ryzyko i zwiększyć przyjemność.